چندین ماه پیش شروع به نوشتن کتابی کردم به نام سرگردانی ، کتابی که به مسایل فلسفه ی قاره با رویکردی تحلیلی پرداخته شود البته نه به جهت رد و طرد و تمسخر بلکه شاید آبستنی مفاهیم جدید را در پی داشته باشد ، بحث درباره ی معنای زندگی ، ارتباط اخلاق و نظام اخلاقی با آن ، گره های کور در روان افتاده ی انسانهایی که زجر ممتد میبرند ، چرخه های درد و رنج که در آن حیرانیم ، چگونگی ساده سازی سیستم پیچیده ی جهان در قالب یک نظام عقیدتی که خود سر منشا درد و رنج میشود و شاید به نوعی رفتن به سرچشمه های رنج و لذت که در نیای باستان شروع شد، ..... اینها حاصل سه سال پرسه زدنهای فکرم در کوچه های شک در اعتقاداتم است .
دستنوشه هایم را برای چندین نفر در چند شهر فرستادم برای انسانهایی ژرف که سالها سرگردان بوده اند . هر هفته چند ایمیل ویا چند نامه یا هر از گاهی کتابهایی به آدرسم میفرستند آدمهایی که بعضی از آنها را اصلا نمیشناسم . اشکالات بنیادی از مطالبم و طرز نگرشم میگیرند شیوه برخوردم با مسایل و البته گاهی بخاطر بعضی ایده هایم به هیجان می آیند ، گاهی من از نگرشهاشان ایراد میگیرم . کسی مغرور و متعصب نیست همه مان قبول داریم که همه ی ما طفلانی هستیم که تازه تاتی تاتی میکنیم ....با هم به افق های نارفته میرویم.
خوشحالم که شبها مینشینم و روی مطالبم کار میکنم حس خوبی در پس خستگیهایش هست .
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و ششم تیر ۱۳۹۲ ساعت 14:20
توسط vittgenstein
|